| تبليغات | X |
|
بین بهشت و جهنم,بین حق و باطل, خیر وشر,زشت و زیبا, راهی ست به باریکی لبه ی شمشیر, خطی سرخ و لغزان و من هر روز هر لحظه بر روی این خط در حرکتم وقتی به دو سوی خط به این دو بی نهایت فکر می کنم پایم می لرزد وقتی به تو فکر می کنم دلم می لرزد اما پاهای زخمی ام محکم تر قدم بر می دارند عقل آبله پای و کوی تاریک.........وآنگاه رهی چو موی باریک من بددل و راه بیمناک ست ..چون راهنما تویی چه باک ست هم تو به عنایت الهی آنجا.............. قدمم رسان که خواهی از ظلمت خود رهاییم ده................. با نور خود آشناییم ده (نظامی گنجوی) + نوشته شدم در پنجشنبه دوازدهم مهر 1386 21:34 توسط عقیق |
|
