در واقع از وقتی که چشم باز کردیم ابوی ما دنبال این جور برنامه ها بودند، بچه که بودیم به ما می گفتند که چیپس و پفک در واقع درد و مرض هستند که به صورت جذابی بسته بندی شده اند ! بزرگتر که شدیم سفارش می کردند به هیچ وجه ساندویچ های بیرون را نخوریم که انگار سرطان گاز زده ایم . در واقع اگر دست ایشان به جایی می رسید عرضه کننده گان سوسیس و کالباس را مثل جنایتکاران جنگی محاکمه کردند! باز اگر این لیست سیاه به همین جا ختم می شد مشکلی نبود متاسفانه لیست مواد مضر و بیماری زا برای بدن  روز به روز بلند بالاتر می شود به طوری که ایشان این اواخر به این نتیجه رسیده اند که گوشت و تخم مرغ و مواد لبنی هم موادی مضر و سرطان زا هستند و حتی مواد طبیعی هم اگر پخته مصرف شوند چیزی جز تفاله نخواهند بود و بنابراین مدتی است  به خام خواری مطلق رو آورده اند! از عوارض این ریاضت ها این است که به شدت وزن کم کرده اند. برای اینکه منظورم را از" به شدت وزن کم کردن" درک کنید توضیح کوتاهی بدهم که خانواده ی پدری ما کلا استعداد چاقی دارند و پدر من هم از این ارث بی بهره نبودند بطوری که ما در بچگی از شکم بزرگ و برآمده ی بابا به عنوان طبل استفاده می کردیم حالا در طی این سالها ان مرد تنومند 90 و چند کیلویی به اسکلت 50 و چند کیلویی تبدیل شده است که با دنده هایش می شود آهنگ زد!

مشکل دیگر این است که جناب پدر برای ساخت و پرداختن غذاهای من در آوردی طبیعی نیمی از شبانه روز را در آشپزخانه مشغول سابیدن و پودر کردن و آمیختن مواد به هم هستند و آخرین شاهکارشان هم چیزی شبیه جیره ی جنگی ست که برای درست کردن آن بادام و گردو و نارگیل وبادام زمینی و کلا هر چیز که در اشپز خانه هست (غیر از میز و صندلی!) را پودر می کنند و سپس به خرمای بدون هسته ای که نصف روز  مثل خمیر ورز داده اند اضافه می کنند !

فاجعه اینجا ست که مادر گرامی هم که همیشه به این نوع ریاضتها انتقاد داشتند به جبهه ی مقابل ملحق شدند و فقط من ماندم و اخوی کوچک که وقت نهار و شام دو نفری مثل طفلان مسلم گوشه ای می نشینیم و هم چنان غذاهای بیماری زا و سرطان زا را به این شکم بی صاحب می ریزیم و به این خودکشی تدریجی ادامه می دهیم.

*: نام یکی از همین کتابهای تغذیه طبیعی!