فاطمیه سال گذشته مهمان ما بود و به رسم همیشه اش توی آشپزخانه مشغول پختن حلوای عربی بود(و عجب حلواهایی می پزد این زن) و منم وردستش بودم که مثلا یاد بگیرم.

همراه پخت و پز همیشه دعا  زیر لب زمزمه می کند .

این بار انگار شعری آهنگین زمزمه می کرد همانطور که آرد و روغن و شیره را هم می زد به کلمه ای رسید و چند بار تکرار کرد و اشکهایش سرازیر شدند.

پرسیدم :چه می خوانید؟

چند بیتی به عربی خواند(متاسفانه عربی اش را فراموش کردم) و با همان زبان فارسی-عربی اش برایم معنی کرد:

امیرالمومنین فاطمه س را که غسل داد، پیامبر ص آغوش باز کرد که فاطمه را تحویل بگیرد امیرالمونین گفتند:  شرمنده ام که این امانت را سالم تحویل من دادی و من این طور برگرداندم .

دوباره به کلمه ی خجلان(شرمنده ام) که رسید گریه امانش نداد.

پ.ن: من منتظرم تورا که تشریف غمت            داغی ست برازنده ی دلهای بزرگ

پ.ن: تسلیت ایام

       التماس دعا

       اینجا را حتما بخوانید .