به موجود کوتوله ای که نشانم می دهد نگاه می کنم تر گل ور گل وبزک کرده بغلم می کند نفسم تنگ می شود از من جدا نمی شود سینه ام سنگین می شود
و من احمق مي شوم هلش می دهم
ولگد مي زنم توي دل بختم

بختم می افتد و از درد به خودش می پیچد و سیاه می شود

مادرم می زند توی سرش ،بختت سیاه شد

 نفس نفس می زنم  :این بخت من نبود  بختک بود

 گفتم: اگر با من نبودش هيچ ميلي

          چرا ظرف مرا بشكسته ليلي

 سرم را شكستي

 زمزمه كردم :اي كه از كوچه ي معشوقه ي ما مي گذري

                  بر حذر  باش كه سر مي شكند  ديوارش

 دلم راشكستي، 

گفتم :بشکست اگر دل من به فدای چشم مستت

        سر خم می سلامت بشکست اگر سبویی 

ليلي ليلي ليلي حالا كه كمرم را شكستي چه بگويم؟

ناله مي زنم نه از روي غم که از روي درد :

 اگر با من نبودش هيچ ميلي

 چرا پشت مرا خم كرده ليلي

    زن لب فروبست ورفت ؛                          مرد ،گريان ماند.

مرد گفت:تورا دوست دارم ، تو را كه موهايت گندم زاري رؤيايي ست..

  زن موهايش را چيد ،جلوي پاي مرد ريخت ورفت؛مرد،حيران ماند.

مرد گفت:تورا دوست دارم ، تو را كه چشمانت روشن ودرخشان ونگاهت چنين مواج است.

   زن چشمانش را مانند دو تيله بر دستان مرد انداخت ورفت؛           مرد، هراسان ماند.

 مرد گفت:تورا دوست دارم ، تو را كه دستانت چنين ظريف وزيبايند وزنانگي ات از هر ابريشمي لطيف تر ست.

   زن دستش را بالا برد ،سيلي محكمي به گونه ي مرد نواخت ورفت؛                               مرد،ويران ماند.

مرد گفت:تورا دوست دارم ، تو را كه قلبي چنين بي تاب ودلي اينگونه آرام ومهربان داري.

زن قلبش را از سينه بيرون آورد و دلش را به مرد سپرد وايستاد ونرفت؛    

مرد مجنون شد ،

مرد مجنون ماند.

هردو سر آتش گرفت!

گفتند چه خواهي كرد؟

گفت:مي روم تا به يك سر اين دوزخ را بسوزم

وبه يك سر بهشت را

تا خلق را پرواي خدا پديد آيد!

*****************************************

يكروز يكي را ديد ،زار مي گريست.

گفت:چرا مي گريي؟

گفت:دوستي داشتم بمرد.

گفت:اي نادان چرا دوستي گيري كه بميرد؟

اگه تحصيلات بالا نداره

اگه تيپ و قيافه نداره

در عوض جنم داره

آهي كشيد وادامه داد :كه بعدا فهميدم اينم نداره!!!!!!

يك بيني قلمي وكوچك رد مي شود دماغم خجالت مي كشد، كمي خودش را جمع وجور مي كند.

-از شما چه پنهان مدتي است كه وقتي جلوي آينه مي ايستم خودش را كج وكوله مي كند وشكلك در مي آورد.

-دست مي كشم به پشت غوز كرده اش عزيزكم من تو را دوست دارم همين طور كه هستي وبودي ما با هم رشد كرديم وبزرگ شديم به بوي گل ها فكر كن به ياس به نرگس به تنفس هواي نمناك صبح ،من همه اين ها را با توتجربه كردم. به من نگواگر سر بالا بودي گل مصنوعي بوي ياس مي داد فكر نكن اگر كوچكتر بودي تنفس هواي صبح لذت بخش تر بود ، دنيا همين هست كه هست سر شار از بوي عطر وگاهي بوي  گند لجن . خودت باش عزيز

دماغم توي آينه مي خندد. 

-پ.ن.كه ز انفاس خوشش بوي كسي مي آيد.