وحالا این صد و بست و چهارمین پستی ست که اینجا می نویسم!

دراین 2 سال این صفحات حدود 12 هزار باری باز  و شاید چند هزار باری خونده شدن!

 تو هم منو خوندی،تویی که از نزدیک همو می شناسیم و با هم بزرگ شدیم ،تویی که با هم سر یک کلاس بودیم، تویی که حتی اسم منو هم نمی دونی ، تویی که هرگز همدیگر را ندیدییم و شاید بعد از این هم نبینیم ، تویی که با من هم عقیده و هم نظری ، تویی که با من مخالفی ،تویی که گاهی سر می زنی و فحشی می دهی و رد می شی ، تویی که هرچرندی می نویسم تحسین می کنی، تویی که از همین پنجره با هم آشنا شدیم ، تویی که دقیق می خونی و یاداشت و رد و پایی می ذاری ، تویی که در سکوت می خونی و می روی ،تویی که  همسایه و همخونه ی منی ،تویی که اون سر دنیا در تبعیدی، تویی که برایم عزیزترینی تو وتو تو .... و تویی که نمی شناسمت .و کجا این همه آدم متفاوت پیدا می شن و کجا این همه چشم و گوش مفت گیر میاد!

مروری بر نوشتهای یکسال اخیر این خانه:

دل نوشته ترین نوشته:چیلیکهای من....  - چیلیک

خواب نما ترین نوشته:کنکور ، بنز و باقی قضایا

عاشقانه ترین نوشته:دوستت دارم با صدای آهسته

واقعی ترین نوشته:حسرت

حسرت ناک ترین نوشته:کافه کتاب ویران ما...

نوستالژی ترین نوشته :از یاد می بریم و از یاد می بریم 2

کودکانه ترین نوشته :کودکی در گروه سنی "ی"!!!

خاطره انگیز ترین نوشته:باز آمدم چون عید نو

ذوق مرگ ترین نوشته:من و این همه خوشبختی...!!!!

شاعرانه ترین نوشته:پروانه  

شرین ترین نوشته:تولدی دیگر

چالش برانگیز ترین نوشته:کله پوک

دغدغه ترین نوشته :عمده جنایتهای زناشوهری- با مهر استاندارد

جز جگر ترین نوشته:برگ و باد

نقدها: طبل بزرگ زیر پای چپ- بی وتنم - B  & تن

خود شیفته ترین نوشته:یکسالگی....  و دوسالگی!!!

 از شما هم می خوام که قابل تحمل ترین نوشته ای که در این یک سال اینجا خوندین رو انتخاب کنید .

دوست دارم نظر شما رو هم بدونم حتی تو که همیشه بی صدا آمدی و رفتی حتی تو که اتفاقی سر از اینجا در اوردی!

پ.ن: بنده خدایی کامنت خصوصی گذاشته که "قابل تامل ترین" درسته نه "قابل تحمل ترین"!!! درصورتی که منظور من دقیقا قابل تحمل ترینه! تحمل و تامل رو بی خیال هر کدام را دوست تر می داری بگو!