موهای روغن زده ی پسر برق می زند.

رژ مایع و شفاف روی لب دختر  برق می زند.

سایه ی چشم اکلیلی اش برق میزند.

چشم های عابری برق می زند.

تابلوهای نئون مغازه برق می زند.

رادیو حرف از قطعی برق می زند.

 آسمان دلم رعد و برق می زند.

ماه گرچه روشنی بخش شبهای تیره است اما متغیر است و گرفتار خسوف.

 خورشید گرچه هستی بخش و زیبا ست اما در رفت و آمد است و بعد هر طلوعش غروبی ست.

من افول کنندگان را دوست ندارم*

در این میان من عاشق روشنایی اندک و لرزان آن شمعم که در دل تاریکی شبها تا به آخر می ایستد و می سوزد.

* قال لااحب الآفلین . سوره ی انعام آیه 76

(ابراهیم ) گفت : من افول کنندگان را دوست ندارم.

سلام و احوال پرسی و روبوسی ها که تموم شد از کار و زندگیش پرسیدم.

- خوب چکارا می کنی؟

- هیچی خانه داری و بچه داری و شوهر داری ! و وقت سرخاروندنم ندارم.

- تو چی کار می کنی؟

- منم چند جایی سرم گرمه و منم وقت سرخاروندن ندارم .

 - قبل از بچه داری که فرصت بیشتر ی داشتی دنبال کار نبودی ؟

-نه چون به این نتیجه رسیدم که بهترین کار برای زن خانه داریه و کار بیرون از خونه فقط علافی و فرسودگیه !!!

- (خنده خنده جواب دادم ): 4 سال عمرت را هدر دادی و بودجه ی مملکت رو توی چاه ریختی که به این نتیجه برسی که بهترین کار خانه داریه؟

-(خنده خنده توی پوزم زد که) : من رفتم دانشگاه شوهر پیدا کردم این تویی که بودجه ی مملکت رو  ریختی توی چاه و چهار سال دانشگاه رفتی و به خودت نجنبیدی !!!!

از اونجا که می دونستم که حرف از مسئولیت جمعی و شخصیت اجتماعی و این حرفها بی فایده ست، فقط به دختر موفرفری کوچکی توی بغلش بود اشاره کردم و گفتم : اگه همه مثل تو فکر کنند کی به دختر تو درس بده؟ کی مداواش کنه ؟

گفت: بلاخره کله پوکه هایی مثل تو هم پیدا می شن که برن دنبال این کارا!!!

بعد نوشت :دیالوگ حقیقی بالا را بدون پا نوشت و مقدمه و موخره نوشتم تا دوستان بدون ذهنیت بخوانند و خود قضاوت کنند .اما با توجه به کامنتهایی که دوستان گذاشتند فکر کردم بد نیست بعد مدتی نظر خودم را هم در این مورد بنویسم:

و اما انچه دراین  دیالوگ من را آزار می دهد صراحت و رک بودن آن دوست نیست. بلکه استعداد و توانایی ست که هدر می رود .

از نظر من کسی که  مثلا توانایی یک وکیل خوب و موفق شدن را دارد (چه مرد و چه زن) اگراز این استعداد و توانش  استفاده نکند هم حق الله را پایمال کرده و هم حق و الناس را!!!

حق الله را پایمال کرده چون شکر نعمت به جا نیاورده شکر عملی استعداد و توانایی هایی که خداوند به ما داده استفاده کردن و پرورش اونها ست نه نه نادیده گرفتن و بی توجهی به اونها!

و حق الناس بر گردنش هست چون 

 در روز حساب باید به همه ی کسانی که به دلیلی دسترسی نداشتن به یک وکیل درستکار و ماهر حق شان ناحق شده جوابگو باشد !

از نظر جامعه شناسی هم به این قضیه نگاه کنیم همه ی ما در مقابل جامعه مسئولیم.  کسی که درس می خواند و از حاصل تلاش و شب زنده داری دهها معلم و استاد بهره می برد چنین کسی حق ندارد توی خانه بنشیند روزی 10 ساعت بخوابد و فقط مهمانی و خرید برود ؛ خانه داری و بچه داری و همسر داری کار کوچکی نیستند اما می شود با تلاش بیشتر و برنامه ریزی قدم ها بزرگتری برداشت  و مفیدتر زندگی کرد.

فاطمیه سال گذشته مهمان ما بود و به رسم همیشه اش توی آشپزخانه مشغول پختن حلوای عربی بود(و عجب حلواهایی می پزد این زن) و منم وردستش بودم که مثلا یاد بگیرم.

همراه پخت و پز همیشه دعا  زیر لب زمزمه می کند .

این بار انگار شعری آهنگین زمزمه می کرد همانطور که آرد و روغن و شیره را هم می زد به کلمه ای رسید و چند بار تکرار کرد و اشکهایش سرازیر شدند.

پرسیدم :چه می خوانید؟

چند بیتی به عربی خواند(متاسفانه عربی اش را فراموش کردم) و با همان زبان فارسی-عربی اش برایم معنی کرد:

امیرالمومنین فاطمه س را که غسل داد، پیامبر ص آغوش باز کرد که فاطمه را تحویل بگیرد امیرالمونین گفتند:  شرمنده ام که این امانت را سالم تحویل من دادی و من این طور برگرداندم .

دوباره به کلمه ی خجلان(شرمنده ام) که رسید گریه امانش نداد.

پ.ن: من منتظرم تورا که تشریف غمت            داغی ست برازنده ی دلهای بزرگ

پ.ن: تسلیت ایام

       التماس دعا

       اینجا را حتما بخوانید .

پدرم آخوند زاده ی جوان و بی پولی  بود که در جوانی  شهر قم را رها کرد تا برای تحصیل به اروپا برود.

و من میان تقاطع  هزار راه نرفته کاسه ی چه کنم به دست گرفتم و می اندیشم  کاش روستای دنجی بود که بدور از نگاه های سنگین دیگران پناهنده اش شوم   .....

بادی بوزد و موهایم را بهم بریزد و هرچه اما و اگر  و" چه کنم؟" و" چه شود؟" را از ذهنم پاک کند .

و رود آبی باشد که میانش بروم و زانو بزنم و جریان آب را روی بدنم احساس کنم و هر چه زخم و گره و کینه و کفر است از وجودم بشوید و ببرد .

و درخت گردویی پیری بر بلندی تپه ای  که زیرسایه اش آرام بگیرم

درخت گردویی که پدر بزرگم روی تپه ی مشرف به روستا کاشت و برای همیشه از آنجا رفت.

پ.ن: به من می گویند جهش ژنتیک البته به سمت منفی!!!

پ.ن: هوای حوصله ابری ست.

(؟)اگر نگاه و توقعات دیگران را از زندگی مان حذف کنیم چقدر تغییر می کنیم؟

++ کامنتی از یک دوست :

 "دختران روستا به شهر فکر میکنند،
دختران شهر در آرزوی روستا می میرند ،
مردان کوچک به آسایش مردان بزرگ فکر میکنند،
مردان بزرگ در آرزوی آرامش مردان کوچک می میرند .
پروردگارا؛ کدامین پل، در کجای جهان شکسته است که هیچ کس به خانه اش نمیرسد؟(گروس عبدالملکیان)

                                                                                                                 نگارنده

+ ممنون از دوستانی که در بحث پست پایین شرکت کردند برای من که بحث مفید و لذت بخشی بود و به نظرم کامنتهایش از خود پست بسیار خواندنی تر است!

پرونده ی پست  بی وتن هنوز باز است و  منتظر خواندن نظرات دوستانی که  بعدا کتاب رو می خونن  یا با تاخیر به این پست میرسن  هستم.

یا علی

نکات جالب بیوتن از نظر من:

1-امیر خانی آسیب شناسی جالبی از دینداری ارائه می دهد هم عبدالغنی و اعراب نیوریک نشین را به ریشخند می گیرد  که به ظاهر دین چسبیده اند و باطن را رها کرده اند  و هم با خشی که نسبت به مناسک و ظاهر دین بی قید است  و باطن آن هم هرطور که به نفعش باشد  مصادره به مطلوب می کند آبش در یک جو نمی رود .

و ورای ظاهر و باطن در مورد  قضاوت در مورد افراد هشدار می دهد که : "بنده شناس دیگری ست"

2- بازی های زبانی با سه زبان عربی و فارسی و انگلیسی

خود خدا در قرآن می فرمایدکه "کل من علیها فان"

 یعنی هر"من" برایش "فانی"ست،

 برای هر انسانی تفریحی گذاشته ایم!

جیسن من و فان* عربی را انگلیسی خوانده!

Man & fun*

3-خلاقیتهای نوشتاری مثل آوردن فرمول های محاسباتی و علامت سجده ی واجب بعد از جملات حیرت انگیز کتاب!!

4- احساس حضور نویسنده و مخاطب قرار دادن گاه و بیگاه مستقیم خواننده ی کتاب:

...داداش _یا از لحاظ فمنیستی _آبجی!

مگر شهر هرت است که که عاقبت یک آدمی زاد را بدهم دست تو

که حالا لم داده ای و کتاب می خوانی و نظریات ارائه می دهی ؟!

اصلا مگر دست من توست عاقبت مردم؟!

آن هم آدمی مثل ارمیا...ص110

 و حتی نویسنده یکی دو جا سر به سر ممیز ارشاد هم می گذارد:

قبل از آن که ارمیا تعجب کند از این کلمه ی رکیکه یا شما که مخاطب باشی،

 ممیز ارشادکه با فشار دکمه ی جستجو

یا همان کنترل و اف به لغت ..... رسیده است، فریاد می کشد :- دت،س ایناف

و جلو انتشار را می گیرد!

5-استفاده ی جابجا و مناسب و بدون تصنع و ریا  از آیات و احادیث بصورتی که به یکدستی متن خللی وارد نمی شود .

اللهم ارحم من لایرحمه العباد و اقبل من لایقبله البلاد!

و ما نکات مبهم و ضعفهای بی وتن از دید من:

1-رفت و امدهای زمانی و گاهی باعث گسست در داستان می شود.

2- از نظر من شخصیت آرمیتا از ضعفای کتاب است ، اصلا این دختر تکلیفش مشخص نیست متزلزل و متغیر است ،در میانه های داستان به نظر می رسد نسبت به ارمیا بی تفاوت است و بیشتر به خشی تمایل و شباهت دارد اما در آخر داستان تنها مدافع ارمیا بود!!! و تا آخر خواننده می ماند که اصلا بین ارمیا و آرمیتا عشقی بوده یا نه!

3- شخصیت خشی سراسر سیاه و منفی و حرص آور نوشته شده این شخصیت هیچ نقطه ی روشن و مثبتی ندارد ، خشی نامرد و پولدوست و منفعت طلب و بی دین و بی چشم ورو و ....(هر فحش و بدوبیراهی در این سه نقطه بگذراید به این شخصیت می آید!!) است نویسنده هیچ وقت پیشینه ی او را به ما معرفی نمی کند حتی در صفحه 183 کتاب خشی و نویسنده بطور مستقیم با هم درگیر لفظی پیدا می کنند و پته های هم را روی آب می ریزند!!!

4-چند جا به نظرم داستان ایراد منطقی پیدا می کند مثلا نویسنده برای ما روشن می کند که ارمیا شخصیتی بسیار متشرع  است و حتی سر اینکه آرمیتا به پهلوی خشی سقلمه زده است درگیری ذهنی پیدا می کند که پس محرم و نامحرم چه شد وسط ؟  و چنان با حجب و حیا ست که آرمیتا هم به احترام او روسری سر می کند چطور شخصیتی با چنین مشخصات یک ماه و نیم  در  آپارتمان 40 متری با آرمیتا یی که هنوز همسرش نیست زندگی می کند و حتی نیمه ی سنتی ذهنش هم به او تذکری نمی دهد؟

5-دلیل مهاجرت ارمیا و حاج مهدی به آمریکا هنوز برای من مبهم است و نویسنده خوب این قضیه را روشن نکرده است.

-البته گل بی عیب خداست و بی وتن با همه ی تفاسیرکتابی در گیر کننده و خواندنی ست و خواندنش را به همه توصیه میکنم .

2 ساعت مانده به ساعت سخنرانی بلاخره کتاب تمام شد . بگذریم که در جلسه ی سخنرانی یک کلمه هم از بیوتن حرفی زده نشد چون هیچ کس کتاب را کامل نخوانده بود!!!

امیرخانی از نویسنده هایی ست که خودش جدای از اثر هنری اش شخصیت جذابی دارد ، کسی است  که 13،14 سالگی اش را در جنگ و جبهه  گذرانده 16 سالگی هواپیمای تک موتره ساخته، مدرک مهندسی اش را  از  دانشگاه شریف را گرفته و در آخر از نویسندگی سر در آورده ، بشاگرد تا لبنان و ایالات متحده را گشته و زندگی کرده ، نوشتن هر کتاش 5-6 سال طول می کشد  اعجوبه ای ست این مرد دیدنی و شنیدنی!

بعد از سخنرانی رفتم جلو و از سایت ارمیا پرسیدم که سالها ست قرار است بهزودی!!! افتتاح شود و گویا تا ظهور آقا امام زمان خبری از این "به زودی" نیست، که امیدواری داد تا یکی دو هفته ی دیگر سایت راه اندازی شود.

و توی کتاب بی وتنم که دستش دادم نوشت:" زیر سایه ی امیرالمومنین مستدام باشید ." ، اما مستدام را طوری نوشته که به مبتلا * بیشتر شبیه است !!! حکما حکمتی دارد!!!

* در کتاب این حدیث تکرار می شود که البلاءللولا...بلا از محبت است.

ادامه دارد...